เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน 2569 ที่ผ่านมา กระทรวงการต่างประเทศ ร่วมกับ สหประชาชาติในประเทศไทย ได้มีการจัดงานประชุมครั้งสำคัญ “80 Years of Thailand and the UN: Country Level Engagement on Pact for the Future Implementation” ขึ้น ณ ศูนย์การประชุมสหประชาชาติ กรุงเทพฯ เพื่อเฉลิมฉลองแปดทศวรรษแห่งความร่วมมือในวาระที่ที่ประเทศไทยเข้าเป็นสมาชิกสหประชาชาติ พร้อมขับเคลื่อนแนวทางแก้ไขปัญหาระดับโลกภายใต้ข้อตกลงสู่อนาคตที่ยั่งยืน
ในโอกาสนี้ ตัวแทนนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ได้เข้าร่วมในเวที “Youth Roundtable” เยาวชนในฐานะผู้มีส่วนร่วมในการตัดสินใจ เพื่อส่งเสียงสะท้อนและมุมมองต่อประเด็นทางสังคมระดับโลก โดยมีประเด็นที่น่าสนใจจากเพื่อนนักศึกษา ดังนี้
การมีส่วนร่วมเริ่มต้นจากจุดเล็ก ๆ
คุณรัตนชาติ แพงคำ นักศึกษาคณะศิลปศาสตร์ ได้ส่งต่อพลังบวกให้กับเพื่อนเยาวชน โดยเน้นย้ำถึงความเท่าเทียมและการเริ่มต้นจากจุดเล็ก ๆ เขาเชื่อว่าการมีส่วนร่วมขับเคลื่อนสังคมสามารถเกิดได้ทุกที่ และทุกคนสามารถลงมือทำได้ทันทีในชีวิตประจำวัน เช่น การทิ้งขยะให้ลงถัง ซึ่งถือเป็นการมีส่วนร่วมอย่างมีความหมายต่อสังคมแล้ว นอกจากนี้เขายังได้ฝากถึงผู้บริหารระดับประเทศให้ความสำคัญกับข้อเสนอของเยาวชน เพราะคนรุ่นใหม่คือประชากรเกือบ 1 ใน 3 ของประเทศที่เป็นรากฐานสำคัญสู่อนาคต


การมองผู้พิการเป็นส่วนหนึ่งของสังคม
ในด้านการลดความเหลื่อมล้ำ คุณพรรวษา ศรีกุณะ นักศึกษาวิทยาลัยพัฒนาศาสตร์ ป๋วย อึ้งภากรณ์ ได้สะท้อนมุมมองที่ชวนคิดเกี่ยวกับสิทธิคนพิการ โดยเธออยากให้สังคมมองว่าการเข้าถึงการศึกษาและการทำงานของคนพิการควรเป็นเรื่องปกติ ไม่ใช่การรับเข้าทำงานเพียงเพื่อสิทธิประโยชน์ทางภาษีหรือภาพลักษณ์องค์กรเท่านั้น นอกจากนี้เธอยังได้แบ่งปันประสบการณ์ตรงเกี่ยวกับข้อจำกัดในการทำธุรกรรมทางการเงินที่คนพิการยังต้องเผชิญ โดยเรียกร้องให้มองคนพิการเป็นส่วนหนึ่งที่เท่าเทียมกันของสังคม


แนวทางที่ยืดหยุ่นในการเปิดให้เยาวชนมีส่วนร่วม
ทางด้านคุณณัฏฐณิชา ขัติยะวรา นักศึกษาคณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ ได้นำเสนอแนวคิดที่น่าสนใจเกี่ยวกับเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน (SDGs) ว่ามุมมองเชิงลึกที่สำคัญที่สุดอาจมาจากเยาวชนที่ไม่ได้มองว่าตัวเองเป็นผู้นำด้วยซ้ำ การมีส่วนร่วมอย่างมีความหมายควรก้าวข้ามเรื่องการดึงเยาวชนเข้าใกล้อำนาจ สู่การเปลี่ยนมุมมองที่เห็นว่าวิถีชีวิตของทุกคนต่างมีพลังเช่นเดียวกัน เธอเสนอว่าการสร้างพื้นที่ให้เยาวชนมีส่วนร่วมควรมีลักษณะเหมือน “สนามเด็กเล่น” ที่ยืดหยุ่น ไม่จำเป็นต้องเป็นทางการหรือสมบูรณ์แบบตลอดเวลา เพราะการมีส่วนร่วมไม่ใช่แค่เรื่องทางกลยุทธ์ แต่เป็นเรื่องของสภาพจิตใจด้วย


คำมั่นเพื่ออนาคต (Pact for the Future) กับก้าวต่อไป
นอกจากการเฉลิมฉลอง การประชุมครั้งนี้ได้หยิบยก “คำมั่นเพื่ออนาคต” ซึ่งเป็นความมุ่งมั่นระดับโลกในการฟื้นฟูพหุภาคีนิยมและการพัฒนาที่ยั่งยืน มาปรับใช้ให้สอดคล้องกับบริบทของประเทศไทย เป้าหมายสำคัญคือการสร้างแรงบันดาลใจให้ผู้นำรุ่นใหม่ได้เห็นช่องทางในสายงานการทูตและพหุภาคี เพื่อร่วมกันขับเคลื่อนโลกไปสู่ความสงบสุขและความครอบคลุม บทบาทของนักศึกษาธรรมศาสตร์บนเวทีระดับโลก คือสิ่งที่แสดงศักยภาพอันเปี่ยมล้นของคนรุ่นใหม่ และเป็นเครื่องยืนยันว่า “เสียงของเยาวชน” คือหัวใจสำคัญในการสร้างการเปลี่ยนแปลงที่จะเกิดขึ้นจริงในอนาคต